Anne ve babalar için de okul olmalı

Anne ve baba olma sorumluluğu, geniş kapsamlı bir sorumluluk duygusu ile başlar. Her doğan çocuk apayrı bir dünyadır. Çocuk dünyaya geldikten sonra anne ve babadan aldıklarının yanında kendi kişilik özelliklerini anlaması ve desteklemesi oldukça önemli. Ebeveyn olmanın sorumluluğuna baktığımızda ise çocukları bağımsız, üretken, geliştiren ve kendi ayakları üzerinde durabilen bir hayat kurabilmeleri için, sorumluluk sahibi, kapasiteli, özgüveni güçlü bireyler olarak yetiştirmek ve onların bunu yapabilmesi için yetenek geliştirmelerine destek olunması çok değerli. Elbette ki bu süreci öğrenmek de çaba gerektiriyor.

Anne ve baba olma okulu olmalı ve belki de bireyler bu eğitimden sonra çocuk yapıp yapmama kararı almalı. Getireceği sorumlulukları tahmin etmeden bir evlat sahibi olmak anne ve babasının süreci yürütememesine sebebiyet verebilir. Çocuk sahibi olmak kişinin ömür boyu terk edemeyeceği bir süreçtir.

Çocuk sahibi olacak bireylerin, birlikteliği sağlıklı bir şekilde sürdürüyor olabilmesi ve ardından da bu birliktelikten doğacak olan evladı aile ortamında sağlıkla yetiştiriyor olmaları oldukça önemli. Kişiler evlat sahibi olurken hayatlarının en büyük kararını aldıklarının farkında olmalı.

Çocukluk çağı travmasının tekrarlayıcı olması, çocuğa genellikle yakınları tarafından yapılması ve uzun süreli etkileri sebebiyle tanımlanması ve tedavi edilmesi en zor travma türüdür. Bireyler yetişkinlik döneminde bile bu travmayı atlatmakta zorlanabilirler. Acil müdahale oldukça önemlidir, yalnızca bir psikiyatri hekiminin yapacağı müdahale değil aynı zamanda klinik psikologlar tarafından yapılandırılmış bir terapi süreci başlamalıdır. Travmaya maruz kalan çocuklarda yetişkinlik döneminde iş hayatı, özel hayat, okul hayatı neredeyse tepeden tırnağa her alanda etkileri görülebilir. Bu sebepten anne ve baba olmak tahmin edildiği gibi cesaret işi değil, büyük bir sorumluluk sürecidir.

Anne ve babanın ilk amacı; çocuklarına bakım vermek olmalı. Yeme, içme, barınma temel bakım verme gibi düşünülse de ilgi ve sevgi verme de bir çocuğun yaşamı ve gelişimi için olmazsa olmazdır. Sevgisiz ve ilgisiz büyüyen çocuklar yaşam boyu hayata 1-0 geride başlıyor. Psikologların klişe ama çokça kullandığı ‘çocukluğuna inelim kavramı’ tam da buradan geliyor. Çocukluğa inildiğinde belki de gün yüzüne çıkmayan çocukluk çağı travmaları ortaya çıkabilir. Bu travmaların genelinde de ucundan bucağından ebeveyn ile ilintili travmalar olabilir.

Çocuğu koruyacak, bakım verecek, özgüvenini sağlayacak, gelişimine destek olacak, eğitimini sağlayacak, ayakları yere basan özgür bir birey olmasını sağlayacak bir geleceği sunmaya imkan ve şartları olan bireyler ebeveyn olma kararı aldığında süreç çok daha sağlıklı ilerleyebiliyor.

Çocuk sahibi olmak oldukça ciddi bir karardır. Psikolojik olarak iyi olmak da bu sürece girmek için oldukça önemli. Psikolojik iyi oluşu sağlayamayan bireylerin anne baba olması hem çocuğu hemde ebeveynleri yoracak ve istenmeyen sebeplere sonuç olabilecektir. Bu sebepten psikolojik iyi oluş ve ardından ebeveyn olma süreci planlanmalı. Kişiler eğer çocuk sahibi olmak istiyor fakat psikolojik iyi oluşu sağlayamıyorsa ya da bu sorumluluğa hazır hissetmiyorsa mutlaka karar aşamasında bir ruh sağlığı uzmanından psikolog ya da psikiyatristten destek almalı. Unutulmamalıdır ki çocuk sahibi olmak demek ömür boyu bir sorumluluk altına girmek demektir.

YORUM EKLE