banner38

banner39

banner46

banner47

20 Ocak 2020 Pazartesi

GAMZE’NİN RÜYASI (Hikâye)

08 Ocak 2020, 15:07
GAMZE’NİN RÜYASI  (Hikâye)
Mehmet SAYAN
Muğla’nın Menteşe ilçesinin Yemişendere Mahallesi Tembeler mekviinde yaşayan Korkut Ailesi’nin yıllarca çocukları olmamıştı. Bu sebeple çocuklarının olacağını öğrenince çok sevindiler. Dünyalar onların olmuştu sanki. O günden sonra Ramazan Efendi, karısı Şirin’e daha bir özen ve ilgi gösterdi. Gelirleri hayvancılıktan olan aile, fakir bir aileydi. Başlarını sokacakları eski de olsa bir evleri vardı. Evin önündeki küçük bahçeyi ekip biçiyorlar, kıt kanaat geçinip gidiyorlardı…

Korkut Ailesi’nin bir kız çocuklarının dünyaya geldiği gün, onların bayramı oldu. Kızlarına Gamze adını verdiler. Karı koca ikisi de Gamze’nin üzerine titriyorlardı. Gamze üç yaşına geldiğinde bir şanssızlık yaşadılar. Evleri yandı. Komşularının yardımıyla küçük de olsa başlarını sokacakları bir ev yaptılar… Bütün birikimleri bu evin yapımına gitmiş, bir miktar da borçlanmışlardı.

Gamze, bir gün babasına: “Baba ben bir rüya gördüm. Rüyamda öğretmen olmuştum” dedi. Baba, kızının rüyasını gerçekleştirmek için elinden gelen her şeyi yapacağına dair söz verdi.

Gamze, beş yaşına geldiğinde aile onu Menteşe’deki anaokuluna göndermek istedi. Ama köyün yolu elverişli olmaması sebebiyle çevre köylerdeki öğrencileri Menteşe’ye götüren öğrenci servisi onların evinin olduğu yere gelemiyordu. Ramazan Efendi, servisin geçtiği ana yol ile köyleri arasındaki dört kilometrelik yolun yapımı için gitmediği yer, başvurmadığı makam kalmadı. Belediye yetkilileri: “O yol orman yolu. Bu sebeple biz bir şey yapamayız”  dediler. Yolun yapımı işini onca uğraşısına rağmen bir türlü gerçekleştiremedi. Bu sebeple Gamze anaokuluna gidemedi.

Aradan bir yıl geçip de Gamze’nin ilkokula gitme zamanı yaklaşınca Ramazan Efendi, bir yıl önce çaldığı kapıları yeniden çalmaya başladı. Bu yolun mutlaka yapılması, kızının okula gitmesi, onun rüyasının gerçekleşmesi lâzımdı. “Kızımın okuması için gerekirse bu yolu kendim yaptıracağım” dediği yetkililer onun çocuğunu okutmak için gösterdiği çaba karşısında biraz yumuşamışlardı. Sonunda belediye yol yapımı için bir kamyon, orman bölge müdürlüğü de bir greyder vermeye söz verdi. Rasim Efendi, ilçeden borçla dört adet de kamyon kiralayarak yol yapımını başlattı. Altı günlük yoğun bir çalışma ile yol, servisin gidip gelebileceği stabilize bir hale getirildi.

Yolun yapımı okulun açılışına yetiştiği için Ramazan Efendi çok mutluydu. Gamze’yi köye gelen servise bindirdikleri gün onun arkasından el sallarken karı koca o kadar mutlulardı ki gözlerinden akan sevinç gözyaşlarıydı…

Ramazan Efendi, 42 bin Liraya malolan yol bedelinin kendi birikimi olan parayla bir miktarını ödedi. Ama kalan 22 bin Lira borcu bir türlü ödeyemiyordu. Birilerinden borç bulmaya çalıştı, bankadan kredi almak istedi fakat başaramadı. Kamyoncular onu zorlamıyorlardı ama o onları gördükçe mahçup oluyordu. 

İlçede herkes kızını okutmak için Ramazan Efendi’nin yaptığı fedakârlığı duymuş, bu sebeple ona sempati ile bakıyorlardı. O fedakârlıktan etkilenen bir genç Gamze ve babasının hikâyesini sanal alemde paylaşınca iyi insanlar onlara yardımcı olmak istediklerini ifade ettiler ve konu Türkiye kamuoyuna maloldu.

Kaymakam ve Vali Rasim Efendi’yi arayarak onların kamyonculara olan borçlarını üstlendiklerini söylediler. Rasim Efendi ve karısı: “Allah, devlete millete zeval vermesin” diyerek onlara teşekkür edip dualar ettiler…

Gamze, okulunu ve öğretmenini çok seviyor. Rüyasını gerçekleştirip okuyup öğretmen olabilmek için çok çalışıyor ve öğretmenine: “Öğretmenim ben de sizin gibi öğretmen olacağım” diyor. Rasim Efendi ve Şirin Hanım kızları Gamze ile gurur duyuyorlar...

    Yorumlar

HAVA DURUMU
Görüntülemek istediğiniz ili seçiniz:
NAMAZ VAKİTLERİ
Görüntülemek istediğiniz ili seçiniz:
EN ÇOK YORUMLANANLAR
BUGÜN
BU HAFTA
BU AY
ARŞİV